Ισχιαλγία

  • Δεκέμβριος 13, 2016

Το Ισχιακό Νεύρο είναι ένα από τα μεγαλύτερα νεύρα του ανθρωπίνου σώματος, που σχηματίζεται από σύμπλεγμα μικρότερων. Ξεκινάει από την κατώτερη μοίρα της σπονδυλικής στήλης την οσφυϊκή, περνάει πίσω από την άρθρωση του ισχίου, συνεχίζει στον γοφό μέχρι τα δάκτυλα των ποδιών. Ο πόνος που γίνεται αντιληπτός στην πορεία αυτού του νεύρου ονομάζεται Ισχιαλγία, ανάλογα με την διάρκεια του μπορεί να χαρακτηριστεί σαν <οξεία – διάρκεια μικρότερη από έναν μήνα> ή <χρόνια – πόνος που συνεχίζεται τρεις μήνες μετά από αρχική του εμφάνιση>.

Βασική αιτία είναι η φλεγμονή του νεύρου με αποτέλεσμα την ευαισθητοποίηση του, κυρίως λόγω κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου (Κ.Μ.Δ.) ή σπονδυλικής στένωσης σαν αποτέλεσμα οστεοαρθρίτιδας της σπονδυλικής στήλης (Σ.Σ.). Η ισχιαλγία είναι το σύμπτωμα που γίνεται αντιληπτό από τον ασθενή.

Τι πρέπει να κάνει κάποιος μόλις νοιώσει τον πόνο και πότε πρέπει να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό για βοήθεια;
Άμεσα πρέπει να σταματήσει τις όποιες δραστηριότητες κάνει, να πάρει κάποιο παυσίπονο και να ξαπλώσει σε μία αναπαυτική θέση, δηλαδή σε μία θέση που θα ανακουφίζει τον πόνο του. Τέτοιες θέσεις είναι να ξαπλώσει στο πλάι με ελαφρώς λυγισμένα τα πόδια ή ανάσκελα με μαξιλάρια κάτω από τα γόνατα. Πολλοί βρίσκουν ανακούφιση στην εφαρμογή πάγου στην επώδυνη περιοχή. Δεν συνιστώ θερμοφόρες. Ήδη η φλεγμονή έχει ανεβάσει την θερμοκρασία της περιοχής, δεν νομίζω ότι μπορεί να βοηθήσει αν εμείς την ανεβάσουμε και άλλο, μάλλον θα επιδεινώσουμε την κατάσταση. Δεν συνίσταται η μακροχρόνια κατάκλιση. Οι ασθενείς που μένουν ακινητοποιημένοι πάνω από μία βδομάδα αποκτούν επιπλέον προβλήματα, όπως μυϊκή αδυναμία, προβλήματα στην αιματική κυκλοφορία, κατάθλιψη κ.λπ., ενώ δεν συντομεύουν τον χρόνο αποθεραπείας συγκριτικά με αυτούς που δεν έμειναν σε μακροχρόνια κατάκλιση αντίθετα τον αυξάνουν. Αν ο πόνος δεν υποχωρήσει σε δύο ημέρες το πολύ τότε χρειάζεται ο ασθενής να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του. Αν όμως παρουσιάσει απώλεια ελέγχου των ούρων ή της κίνησης του κάτω άκρου ή απώλεια της αισθητικότητας, τότε θα πρέπει αμέσως να απευθυνθεί στον γιατρό γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνός να υποστεί σημαντική ή ανεπανόρθωτη βλάβη στο νεύρο, ακόμα μπορεί πίσω από αυτά τα συμπτώματα να υπάρχει κάποια σοβαρή πάθηση όπως ένας όγκος.

Πώς γίνεται η διάγνωση;
Ο πόνος είναι το μέσον για το σώμα να μας ειδοποιήσει ότι κάτι δεν πάει καλά . Μπορεί να θεωρούμε ότι μας εμποδίζει στις δραστηριότητες μας , αλλά αυτός δεν είναι ο ρόλος του ; Είναι σημαντικό να καθορισθεί η αιτία του προβλήματος. Αυτό επιτυγχάνεται με την συνεργασία του θεράποντος ιατρού και του φυσικοθεραπευτή , μέσο της φυσικής εξέτασης , της ακτινογραφίας (X-RAY), της μαγνητικής τομογραφίας (MRI), της αξονικής τομογραφίας (CT- SCAN) , ειδικών tests κ.λπ. .Ο τελικός στόχος κάθε θεραπευτικού προγράμματος είναι να επιτύχει την καλύτερη δυνατή λειτουργικότητα με κινήσεις απαλλαγμένες από συμπτώματα Αυτό προϋποθέτει αρχικά εκτίμησης της κατάστασης ,κατανόηση του μηχανισμού που έχει προκαλέσει την ανικανότητα και την προοπτική για αποκατάσταση. Ακολουθεί ο σχεδιασμός όπου λαμβάνονται υπόψιν παράγοντες όπως πρόληψη από επιπλοκές και αντενδείξεις .

Η εφαρμογή του προγράμματος πρέπει να γίνεται με τρόπο ασφαλή και απόλυτα ελεγχόμενο . Τέλος σε τακτά χρονικά διαστήματα πρέπει να επανεκτιμούμε την αποτελεσματικότητα του προγράμματος . Μέσα από την λεπτομερή εκτίμηση μπορούμε να διαπιστώσουμε αν η δυσλειτουργία οφείλεται σε αρθρικό πρόβλημα , σε περιτοναϊκό περιορισμό , σε τραυματισμό νεύρου ή νευρικής ρίζας ή είναι μυϊκής προέλευσης . Σε αρκετές περιπτώσεις διαπιστώνεται συνδυασμός προβλημάτων , άρα απαιτείται συνδυασμός τεχνικών για την αποκατάσταση .

ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Περιλαμβάνει τρεις βασικές φάσεις:

  1. ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ: Η πρώτη φάση της θεραπείας έχει σχεδιαστεί για να περιορίσει ή να εκμηδενίσει την σοβαρότητα της ενόχλησης , σταθεροποιώντας την κατάσταση όσο το δυνατόν πιο σύντομα.
  2. ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Οι σκοποί αυτής της φάσης είναι να ισχυροποιηθεί το μυϊκό σύστημα, να βελτιωθεί η λειτουργικότητα της Σ.Σ. και να ολοκληρωθεί η επούλωση των τραυματισμένων ιστών
  3. ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ – ΠΡΟΛΗΨΗ: Η τρίτη και τελική φάση είναι σχεδιασμένη για να βελτιώσει την υγεία και την λειτουργικότητα της Σ.Σ. , προφυλάσσοντας από τον μηχανισμό που προκάλεσε τον αρχικό τραυματισμό . Η συχνότητα της θεραπείας καθορίζεται από τον θεραπευτή .

Τα μέσα που χρησιμοποιούνται είναι:

  1. Περιορισμό των δραστηριοτήτων του ασθενή, αλλά όχι ακινητοποίηση για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της εβδομάδας.
  2. Παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά φάρμακα.
  3. Ιοντοφόρεση με κορτιζονούχο φάρμακο πάνω στην νευρική ρίζα που φλεγμένη ή εφαρμογή Low Power Laser.
  4. Εφαρμογή ρευμάτων TENS.
  5. Τεχνική «manual therapy».

Πρόληψη

  1. Σωστές στάσεις και σωστή χρησιμοποίηση του σώματος στις καθημερινές δραστηριότητες. Εκείνοι που ασχολούνται με τον αθλητισμό να βελτιώσουν την τεχνική τους.
  2. Ενθαρρύνονται δραστηριότητες όπως είναι το κολύμπι, το βάδισμα, το ποδήλατο κ.λπ.
  3. Αν θεωρηθεί απαραίτητο χρήση ειδικών ζωνών για έντονες δραστηριότητες.
  4. Καθημερινή άσκηση με ειδικές ασκήσεις σταθεροποίησης της Σ.Σ., που έχουν σχεδιαστεί από τον θεραπευτή και είναι προσαρμοσμένες ατομικά στον κάθε ασθενή.
  5. Σε περίπτωση πόνου που επιμένει να απευθύνεστε σε έναν ειδικό που να μπορεί να αναγνωρίσει την αιτία.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *